FUAF Yol Erkan Kurulu adına cümlemize aşkı muhabbetlerimizi sunarız.
Sevgili Canlar,
Alevilik, kadimden günümüze gelen, kendine özgü bilimsel yolda evrimleşerek çağa göre değişim gösteren, insan ve doğa merkezli bir inanç ve yaşama biçimidir.
Semavi dinlerin oluşmasından sonraki süreçte sürekli baskıya uğramıştır. Selçuklu dönemiyle başlayıp Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerinde daha hızlı ve yoğun bir şekilde baskılara, katliamlara ve asimilasyona maruz kalmıştır. Günümüz koşullarında, Alevi öğretisiyle benzerliği olmayan ve hatta birbirine zıt olan inanç sistemleri içerisinde eritilerek yok edilmeye çalışılmaktadır.
Şeyh Cüneyt, Şeyh Haydar (Şah İsmail’in dedesi ve babası) ve Şah İsmail döneminde Erdebil Dergâhı’nda yetişen halifelerin Anadolu’ya gönderilmesiyle birlikte; 12 İmam kültü, Kerbela ve Muharrem ayı matem orucu gibi ritüeller, Şah İsmail’e ait dörtlükler ve şiirler aracılığıyla Şii inanç, Anadolu Alevi öğretisine, yol diline ve tüm erkânlara serpiştirilerek Anadolu Aleviliği şiirleştirilmeye çalışılmıştır.
Tabii ki burada Osmanlı’nın ve Yavuz Sultan Selim’in baskılarının ve katliamlarının da büyük etkisi olmuştur.
12 İmamlarla Anadolu Aleviliğinin hiçbir ortak noktası olmamasına, yaşam biçimi ve inançsal boyutta farklılıklar bulunmasına rağmen; yıllar süren takiyeler ve asimilasyon politikaları sonucunda Muharrem ayı, matem ayı olarak 12 gün boyunca oruç ve yas tutmak, Alevi toplumuna benimsetilmiştir. Bugün hâlâ birçok canımız bu orucu ve matem günlerini tutmaktadır.
Kadimden günümüze hak ve hakikat aşkıyla zalimin zulmüne boyun eğmeyen, kimseyi dini, dili, ırkı, rengiyle yargılamayan; cümle mevcudata bir nazarda bakarak toplumsal çıkarları kendi çıkarlarının üstünde tutan, eğilip bükülmeden bedel ödeyen Erenlerimiz ve Pirlerimiz, yola verdikleri ikrarla, edep, erkân, razılık ve rızalık içinde yaşamış, oruçlarını tutmuşlardır.
Hünkâr Pir’in dediği gibi:
“Marifet nefsi silmek değil, bilmektir.”
Bizler de nefsimizi bilerek, yolumuza ve erkânımıza uygun biçimde; razılık-rızalık içinde, elimizi, dilimizi, belimizi ve ikrarımızı koruyarak; darda ve zorda kalanlara Hızır olarak, yolumuzun ve erkânımızın özüne uygun bir yaşam sürmeye gayret ederiz. Bu anlamda, ömrümüz boyunca oruçlu sayılırız.
Bizlere unutturulan tarihimiz, tutmamız gereken matemimiz; Anadolu’nun dört bir yanında zalimin zulmüne boyun eğmeden inancı uğruna katledilen Erenlerimizin ve Pirlerimizin matemidir:
- 1239 – Baba İshak ve elli bin Alevi katledildi.
- 1417 – Börklüce Mustafa ve on bine yakın Alevi (Aydın yöresi)
- 1419 – Torlak Kemal ve on beş bine yakın Alevi (Manisa yöresi)
- 1420 – Şeyh Bedreddin ve on binlerce Alevi
- 1511 – Şah Kulu ve binlerce Alevi
- 1512 – Nur Ali Halife ve binlerce Alevi
- 1514 – Yavuz Sultan Selim tarafından binlerce Alevi katledildi
- 1518 – Şeyh Celal ve binlerce Alevi
- 1526 – Baba Zünnun ve binlerce Alevi
- 1527 – Kalender Çelebi ve on binlerce Alevi (Sivas dolaylarında)
- 1598 – Karaman, Amasya ve Urfa yörelerinde yaklaşık yüz bin Alevi
- 1600’ler – Alevi önderi ve düşünürü Pir Sultan Abdal katledildi
- 1826 – II. Mahmud döneminde Alevi dergâhları yıkıldı, Bektaşi babaları asıldı, dedeler sürgün edildi. Aleviler dağlara kaçıp yıllarca saklanmak zorunda kaldı.
- 1921 – Koçgiri’de binlerce insan katledildi
- 1938 – Dersim’de Seyid Rıza ile birlikte yüz bini aşkın Alevi katledildi, sağ kalanlar sürgün edildi
- 1978 – Maraş ve Malatya katliamlarında yüzlerce Alevi katledildi
- 1980 – Çorum katliamı ve 12 Eylül faşist cuntası: binlerce devrimci katledildi, Alevi köyleri baskı altına alındı, camiler yaptırıldı
- 1993 – Sivas Katliamı
- 1995 – Gazi Mahallesi ve 1 Mayıs Mahallesi katliamları
- Gezi süreci ve günümüze kadar, hak ve hakikat aşkıyla bedel ödeyen daha nice Erenler…
İnancından dolayı katledilen tüm Erenlerimizin, Pirlerimizin aşkına uyandırdığın delilin ışığı yolumuzu ve bilincimizi aydınlatsın. Pay ettiğiniz lokmalarınızdan nasip alan her cana şifa olsun. Hızır’ın bereketi, hanelerinizden, gönüllerinizden, sofralarınızdan eksik olmasın. Hızır, cümle canların yoldaşı olsun.
FUAF yol erkan kurulu adına
Savas keskin dede
